EU- MIDIS (European Union - Migration and Discrimination Survey)
Najnowszy raport Europejskiej Agencji Praw Podstawowych(Agency for Fundamental Rights, FRA) ujawnia, że dyskryminacja, prześladowania i przemoc na tle rasowym są w krajach UE o wiele bardziej rozpowszechnione, niż odnotowuje się w oficjalnych statystykach.
Publikacja dotycząca doświadczenia dyskryminacji i przestępczości na tle rasowym wśród imigrantów oraz członków mniejszości rasowych i etnicznych po raz pierwszy obejmuje wszystkie kraje Unii Europejskiej. W ramach badania przeprowadzono wywiady z 23 i pół tysiącem imigrantów i członków mniejszości w 27 krajach Unii, a dla porównania wyników przebadano także 5 tys respondentów z populacji większości.
55% imigrantów i przedstawicieli mniejszości badanych przez FRA uważa, że dyskryminacja etniczna jest szeroko rozpowszechniona w ich kraju, a 37% deklaruje, że doświadczyło dyskryminacji w ciągu ostatnich 12 miesięcy. 12% doświadczyło przestępstwa rasowego w ciągu ostatniego roku, jednak 80% spośród nich nie zgłosiło tego na policję.
Dlaczego? 64% pytanych nie wierzy, by mogło to coś zmienić. Jednocześnie 80% z nich nie zna żadnej organizacji, która mogłaby pomóc lub służyć radą ofiarom dyskryminacji. Albo więc nie ma wystarczającej informacji na ten temat wśród potencjalnych ofiar, albo istotnie w niektórych krajach członkowskich brak instytucji wsparcia dla ofiar.
Grupą najbardziej narażoną na dyskryminację oraz przestępczość na tle rasowym są Romowie. Są najczęstszymi ofiarami dyskryminacji: aż jeden na dwóch badanych Romów doświadczył dyskryminacji w ciągu ostatniego roku (wysoki poziom dyskryminacji deklarują także imigranci z Afryki Subsaharyjskiej - 41% oraz Północnej Afryki - 36%). Od 66 do 92% (w zależności od kraju) Romów nie zgłosiło żadnym władzom przypadku dyskryminacji, jakiej ostatnio doświadczyło. Brak zaufania do prawa i wymiaru sprawiedliwości deklarowało od 65 do 100 % respondentów w społeczności romskiej. Z raportu FRA wyłania się więc dość ponury obraz blisko 12 milionowej grupy Romów w krajach UE: to grupa etniczna doświadczająca dramatycznego społecznego wykluczenia, charakteryzująca się najwyższym pośród innych badanych grup poziomem bezrobocia i najniższym poziomem wykształcenia.
Z raportu Europejskiej Agencji Praw Podstawowych wynika, że tysiące przypadków dyskryminacji jest w Unii Europejskiej „niewidzialnych”, bo nigdzie nie zgłaszanych. Oficjalne statystyki pokazują zaledwie wierzchołek góry lodowej. Sprawcy dyskryminacji i przestępstw rasowych nie są karani, ofiary nie mogą liczyć na sprawiedliwość, władze - nie znając skali zjawiska - nie mogą podjąć odpowiednich działań. Członkowie mniejszości i emigranci mają poczucie pogodzenia się z sytuacją. Nie mają też zaufania do mechanizmów ochrony ofiar oferowanych przez państwo. Władze FRA apelują o zmianę polityki. Państwa europejskie powinny skuteczniej przeciwdziałać przypadkom dyskryminacji, zwiększyć sankcje karne za tego typu przestępstwa, a także zachęcić ofiary do składania zeznań i zwiększyć ich zaufanie do mechanizmów państwa i przekonać, że władze mogą skutecznie ochronić ofiary.
ZOBACZ:
EU-MIDIS: European Union - Migration and Discrimination Survey