EFEKTYWNOŚĆ
Efektywność, z jaką państwo wypełnia swoje funkcje jest jednym z
ważnych wymiarów i podstawowych wymogów dobrego rządzenia. Wbadaniach Banku Światowego z 2006 roku
dotyczących efektywności państwa Polska otrzymała notę69,2 w stustopniowej skali
(wskaźnik opracowano na podstawie wyników kilkunastu projektów
badawczych. Efektywność państwa określono m.in. na podstawie
odpowiedzi na pytania o jakość usług dostarczanych przez państwo,
kompetencje urzędników, jakość biurokracji, niezależność służby
cywilnej od nacisków politycznych). Oznacza to, że 69,2% badanych krajów cechuje
niższy poziom efektywności państwa, natomiast 30,8% badanych krajów
ma wyższy poziom efektywności państwa (Governance Matters 2007,
Worldwide Governance Indicators 1998-2006). Z państw Europy
Środkowo-Wschodniej lepsze wyniki miały Czechy – 80, Estonia – 85,
Słowacja – 78. Natomiast podobne do polskich odnotowano np. na
Węgrzech (72) czy we Włoszech (67).
Według danych Diagnozy Społecznej 2007, w roku przeprowadzenia
badania aż 62% Polaków, którzy w ostatnich miesiącach
załatwiali jakąś sprawę urzędową natknęło się na trudności
uniemożliwiające jej szybkie i sprawne przeprowadzenie, a
kolejne 16% zadeklarowało, że spotykało się z takimi trudnościami
często. Oznacza to, że tylko 1 na 5 osób załatwiających jakieś
sprawy w urzędach nie doświadcza przy tym żadnych trudności. Połowa
badanych (50%) potwierdziła, że aby załatwić sprawę urzędową
zmuszeni byli odwołać się do znajomości lub „innych sposobów”, przy
czym 10% stwierdziło, że musieli to robić „często”. Podobnie,48% ankietowanych (wśród tych, którzy w ostatnich
miesiącach załatwiali jakąś sprawę w urzędzie) zgodziło się ze
stwierdzeniem, że w trakcie załatwiania sprawy, z którą udali się
do urzędu czuli upokorzenie i bezsilność (w tym 9%
często). Z Diagnozy wynika, że od 2000 roku ta zła ocena polskich
urzędów nie ulegała większym zmianom.
Wskaźnikiem efektywności państwa są również opinie obywateli o
instytucjach publicznych. Generalnie negatywnie Polacy oceniają
funkcjonowanie demokracji w Polsce. Tylko 32% jest z niej
zadowolonych, aż 54% niezadowolonych (CBOS, V, 2007). Polacy od
dłuższego czasu negatywnie postrzegają prace Sejmu i Senatu. W
przeprowadzonym przez CBOS w czerwcu 2007 r. badaniu 68%
respondentów źle oceniało działania posłów. Pracę senatorów
negatywnie oceniało 49% ankietowanych. Opinie negatywne dwukrotnie
przeważały pozytywne. Badani są krytyczni również w ocenie pracy
prezydenta (53% w stosunku do 32% ocen
pozytywnych).
Są jednak dziedziny, których ocena w ostatnim czasie się poprawia.
Jak pokazuje badanie CBOS z X 2006 r. Polacy są dobrego
zdania o władzach lokalnych – 61% dobrze ocenia działania władz
swojego miasta lub gminy. Po raz pierwszy od 10 lat pozytywne oceny
pracy sądów i prokuratury zaczęły przeważać nad
negatywnymi. (42% pozytywnych ocen w stosunku do 32%
negatywnych w przypadku sądów oraz 43% w stosunku do 27% w
przypadku prokuratury) (CBOS, V, 2007). Z roku na rok
poprawia sie też poczucie bezpieczeństwa – 87% Polaków twierdzi, że
czuje się bezpiecznie w okolicach własnego domu – to najwyższy
poziom od 20 lat (dla porównania w 2007 - 80%, w 2006 -
78, w 2005 - 78, w 2004 - 75, w 2003 - 73 (CBOS, III,
2008).
Krytycznie ocenia efektywność państwa raport " Indeks społeczeństwa obywatelskiego 2007" opublikowany przez Stowarzyszenie Klon/Jawor. Wskaźnik ten ma tam wartość 2 (przy skali 0-3) co oznacza: "aparat państwa funkcjonuje, lecz jest postrzegany jako niekompetentny i/lub bierny".
ZOBACZ:
Governance Matters 2007, dane Banku Światowego dla Polski
Pobierz raport "Indeks Społeczeństwa Obywatelskiego 2007", pdf, Stowarzyszenie Klon/Jawor, Warszawa 2008
"Czy na codzień czujemy się bezpiecznie", "Opinie o działalności instytucji publicznych", CBOS, raporty z maja 2007

Demokratyczna polityka nie przetrwa zbyt długo w obliczu bierności obywateli wynikającej z ich politycznej ignorancji i obojętności. Prof. Zygmunt Bauman, "Płynne życie”
Demokratyczna polityka nie przetrwa zbyt długo w obliczu bierności obywateli wynikającej z ich politycznej ignorancji i obojętności. Prof. Zygmunt Bauman, "Płynne życie”