Coraz bliższa współpraca Banku Światowego z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego
Współpraca Banku Światowego z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego (CSO – civil society organizations) zmieniła się ze współpracy instytucjonalnej na bardziej zorientowaną na rozwiązywanie konkretnych problemów (issue oriented). Dialog nawiązany w trakcie negocjacji na wysokim szczeblu w sprawach kryzysu żywieniowego i finansowego pokazał, że obie strony w coraz większym stopniu łączą wspólne cele.
Bank Światowy utrzymuje bliskie relacje z bardzo różnorodnymi organizacjami w wielu krajach: fundacjami, związkami zawodowymi, organizacjami religijnymi, młodzieżowymi, stowarzyszeniami osób niepełnosprawnych. Organizacje biorą udział w licznych konsultacjach (np. spotkania podczas Civil Society Policy Forum), dyskusjach globalnych m.in. dotyczących klimatu, dobrego rządzenia czy kryzysu żywnościowego. Na poziomie poszczególnych krajów organizacje mają duży udział w przygotowywaniu tzw. country assistance strategies (w ostatnich 3 latach ich udział w tworzeniu CAS wzrósł o ponad 80%) i w konsultacjach dokumentów dotyczących redukcji ubóstwa (poverty reduction strategy papers – PRSPs) (tu ich udział wzrósł o 100%).
Wzrasta zaangażowanie organizacji społecznych w finansowane przez Bank Światowy działania (np. poprzez Bank Odbudowy i Rozwoju; fundusze Banku Światowego poprawiają współpracę rządów ze społeczeństwem obywatelskim). Organizacje korzystają coraz liczniej z funduszy utworzonych przez Bank Światowy (jak np. Civil Society Fund, Development Marketplace, Extractive Industries Transparency Fund). Organizacje reprezentujące społeczeństwo obywatelskie miały - w różny sposób - udział w projektowaniu i przygotowywaniu 792 z 1059 projektów fundowanych przez Bank. Udane przykłady bliskiej współpracy Banku z organizacjami to rekonstrukcja po tsunami w Indonezji czy praca przy projekcie walki z biedą we wsiach północno-wschodniej Brazylii.
Bank Światowy deklaruje, że w najbliższych latach będzie pracował nad tym, by współpraca z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego była jeszcze bliższa i na jeszcze szerszą skalę.


Prywatny sponsoring, który w odniesieniu do orkiestr i teatrów funkcjonuje w USA, rozwijał się tam w ciągu 100-200 lat. Jeśliby podobną zasadę wprowadzić u nas, to jej pierwszym rezultatem będzie nagła zapaść większości instytucji kultury – może po 100 latach odrodzą się znowu. Antoni Wit, dyrektor Filharmonii Narodowej w Warszawie
Prywatny sponsoring, który w odniesieniu do orkiestr i teatrów funkcjonuje w USA, rozwijał się tam w ciągu 100-200 lat. Jeśliby podobną zasadę wprowadzić u nas, to jej pierwszym rezultatem będzie nagła zapaść większości instytucji kultury – może po 100 latach odrodzą się znowu. Antoni Wit, dyrektor Filharmonii Narodowej w Warszawie