Polska osiągnęła wynik 5,0 punktów, co oznacza, że poprawiła swoją pozycję w stosunku do rankingu z roku ubiegłego, w którym uzyskała 4,6 punktów i 58. miejsce.

TI buduje ranking poziomu skorumpowania sektora publicznego w 180 krajach świata na podstawie indeksu, który powstaje na podstawie wywiadów przeprowadzanych z ekspertami i przedsiębiorcami. Wyniki indeksu mieszczą się na skali od 1 (państwo uznane za wysoko skorumpowane) do 10 (kraj uznany za skorumpowany w niskim stopniu). Oceniając ranking TI należy więc pamiętać, że bada on postrzeganie korupcji, a nie jej rzeczywisty poziom.

W zestawieniu regionalnym (gdzie brano pod uwagę kraje Unii Europejskiej oraz Szwajcarię, Islandię i Norwegię; łącznie 28 krajów) nasz kraj znalazł się na 22 miejscu. Jak komentuje Transparency International, do postrzegania przez badanych ekspertów i przedsiębiorców naszego kraju za mniej skorumpowany, przyczyniło się ustanowienie stanowiska ministerialnego do spraw walki z korupcją, wzrost liczby dochodzeń prowadzonych przez Centralne Biuro Antykorupcyjne oraz plany ustanowienia narodowej strategii antykorupcyjnej („tarczy antykorupcyjnej”). Według TI, działania te powinny być kontynuowane i wzmacniane.

Najmniej skorumpowane kraje według rankingu Transparency International w 2009 r. to Nowa Zelandia (9,4 punkty), Dania (9,3), Singapur i Szwecja (9,2), Szwajcaria (9,0). To kraje politycznie stabilne, z silnymi instytucjami i dawno ustalonymi regulacjami dotyczącymi konfliktów interesów.

Najgorzej w tegorocznym rankingu wypadły państwa, w których toczą się konflikty zbrojne: Somalia (1,1 punktów), Afganistan (1,3), Birma (1,4), Sudan i Irak (1,5). Transparency International wzywa do wzmocnienia instytucji w tych krajach, a także udzielania im międzynarodowej pomocy, przy czym przejrzystość musi obowiązywać nie tylko stronę korzystającą z pomocy, ale także dawców.

Jak zauważa Transparency International w swoim raporcie, korupcja zagraża wysiłkom na rzecz wyjścia ze światowego kryzysu ekonomicznego i pozostaje poważnym problemem światowym – zdecydowana większość z 180 badanych państw osiągnęła wynik indeksu poniżej 5. Żaden kraj nie pozostaje całkowicie odporny na zagrożenia związane ze zjawiskiem korupcji, a najbardziej tracą na niej kraje najbiedniejsze. TI wzywa do zwiększenia współpracy krajów przy kontroli międzynarodowych przepływów finansowych i większej ich jawności. Apeluje też, by instytucje finansowe zezwoliły na większy udział organizacji społeczeństwa obywatelskiego, przez co ich decyzje i reformy zyskają większe poparcie społeczne. TI podkreśla, że elementy konieczne do walki z korupcją  to nie tylko kontrola parlamentarna, sprawne sądownictwo, niezależne i wyposażone w odpowiednie środki agencje audytowe i antykorupcyjne i przejrzystość budżetów publicznych, ale także niezależne media i dynamicznie działające społeczeństwo obywatelskie.